LiveTV

Live

Entertainment

മാഞ്ഞുപോയ കവിതയുടെ തേന്‍മലര്‍; പാട്ടിന്‍റെ കൈവള ചാര്‍ത്തിയ ഒ.എന്‍.വി ഓര്‍മകള്‍

മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയകവിയും ഗാനരചയിതാവുമായിരുന്ന ഒ. എന്‍.വി കുറുപ്പിന്റെ 90 ആം ജന്മദിനമാണിന്ന്

മാഞ്ഞുപോയ കവിതയുടെ തേന്‍മലര്‍; പാട്ടിന്‍റെ കൈവള ചാര്‍ത്തിയ ഒ.എന്‍.വി ഓര്‍മകള്‍

മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയകവിയും ഗാനരചയിതാവുമായിരുന്ന ഒ. എന്‍.വി കുറുപ്പിന്റെ 90 ആം ജന്മദിനമാണിന്ന്. മലയാളത്തിന്റെ കാവ്യലോകത്തും ചലച്ചിത്ര ലോകത്തും എക്കാലത്തെയും നിറ സന്നിധ്യമാണ് ഒ.എന്‍.വി എന്ന ത്രയാക്ഷരങ്ങള്‍.

വേര്‍പിരിയുവാന്‍ മാത്രം ഒന്നിച്ചു കൂടിയശേഷം കവിതയുടെ ലഹരി നുകര്‍ന്ന് വേദനകള്‍‌ പങ്കുവെച്ച് കടന്നുപോയത് തൊണ്ണൂറ് വര്‍ഷം. അതില്‍ ഏഴരപ്പതിറ്റാണ്ടും അക്ഷര സാന്നിധ്യമായി ഓ എന്‍ വി മലയാളത്തിനൊപ്പമായിരുന്നു. ഒ.എന്‍.വിയുടെ വരികളില്ലാത്ത ഓര്‍മകളില്ല മലയാളികള്‍ക്ക്. നമ്മുടെ പ്രണയവും വിരഹവും വേദനയും വിപ്ലവവും ഗൃഹാതുരതയുമെല്ലാം അക്ഷരങ്ങളിലാക്കിയ അതുല്യ പ്രതിഭാധനന്‍. 1931 മെയ് 27 ന് കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ചവറയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. വിദ്യാര്‍ഥിയായിരുന്ന കാലം മുതലേ കവിതകള്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങി. മുന്നോട്ട് എന്ന കവിതയില്‍ തുടങ്ങിയ ആ അക്ഷര പ്രയാണം മലയാളത്തിനൊപ്പം ഒഴുകി. ആദ്യ സമാഹാരമായ പൊരുതുന്ന സൌന്ദര്യം മുതല്‍ ഇങ്ങോട്ട് എത്രയെത്ര സമാഹാരങ്ങള്‍, ദാഹിക്കുന്ന പാനപാത്രം മരുഭൂമി, മയില്‍പ്പീലി, അഗ്നിശലഭങ്ങള്‍,ഭൂമിക്കൊരു ചരമഗീതം, ഭൈരവന്റെ തുടി തുടങ്ങിയവ അതില്‍ ചിലത് മാത്രം.

കവിതയിലെ സൌന്ദര്യം ചലച്ചിത്ര നാടക ഗാനങ്ങളിലും സമന്വയിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ പുതിയൊരു അധ്യായത്തിന് തുടക്കമായി. പൊന്നരിവാള്‍ അമ്പിളിയില്‍ കണ്ണെറിഞ്ഞോളേ എന്ന് തുടങ്ങുന്ന വരികള്‍ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പശ്ചാലത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന ഏടായി. കാലങ്ങള്‍പ്പുറവും മലയാളികള്‍ മൂളുന്ന എത്രയെത്ര ഗാനങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൂലികയില്‍ പിറന്നത്. ആരേയും ഭാവഗായകനാക്കുന്ന വശ്യസൌന്ദര്യം നിറഞ്ഞ വരികള്‍ മലയാളത്തിന്റെ മഞ്ഞള്‍ പ്രസാദമായി മാറി..

ആ ഗന്ധര്‍വ പ്രണയ സംഗീതം നിലച്ചെങ്കിലും തീരത്തെ പുഴയുടെ പാട്ടും പൂവള്ളിക്കുടിലിലെ കുയില്‍പ്പാട്ടുമെല്ലാം ഇവിടെ അവിശേഷിക്കുകയാണ്. ഇനിയെത്രകാലം കഴിഞ്ഞാലും മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ വരികളെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ ഓ എന്‍ വിയുടെ വരികളെ പറയാതെ കടന്നുപോവാനാവില്ല. മലയാളത്തിന്റെ വിശ്വവിസ്മയത്തിന്റെ തൊണ്ണൂറാം പിറന്നാള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിലാണെങ്കിലും അരികിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് നാം വെറുതെ മോഹിച്ചുപോവുകയാണ്.