LiveTV

Live

Opinion

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

മോദിയുടെയും ബി.ജെ.പിയുടെയും വംശീയമായ മുസ്‍ലിം വിരുദ്ധ ജനാധിപത്യം എന്നത് നെഹ്‍റൂവിയൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മതേതരത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു തുടർച്ച മാത്രമാണ്.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

വിവാദമായ ദേശീയ പൗരത്വ നിയമം ഇളക്കിവിട്ട രാജ്യവ്യാപക പ്രതിഷേധത്തിന് ഒരു വർഷം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, സമര പരിപാടികൾ‌ പുനരാരംഭിക്കാനാണ് സി.എ.എ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭകരുടെ തീരുമാനം. ലോക ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയ ഷാഹീന്‍ ബാഗും ജാമിഅ മില്ലിയ - അലീഗഡ് സമരവുമെല്ലാം ദീര്‍ഘമായ സംവാദങ്ങള്‍ക്കാണ് ഇതിനോടകം വഴിവെച്ചത്. സി.എ.എ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ച് അക്കാദമീഷ്യനും എഴുത്തുകാരനും മാക്സ് പ്ലാങ്ക്ല ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് സീനിയർ റിസർച്ച് ഫെല്ലോയുമായ ഇർഫാൻ അഹമദ് സംസാരിക്കുന്നു:

പൗരത്വ പ്രക്ഷോഭം ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ള സമരമായിരുന്നു എന്ന് കരുതുന്നുണ്ടോ ?

പൗരത്വ പ്രക്ഷോഭം ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സമരമായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല അത്. മതപരമായ വിവേചനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പുതിയ പൗരത്വ ഭേദഗതി മുസ്‍ലി‌ങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ രാഷ്ട്രീയ അസ്തിത്വത്തിനെയാണ് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. പലരും പറഞ്ഞത് പോലെ, ഉൾകൊള്ളലിന് (inclusion) വേണ്ടിയുള്ള മുന്നേറ്റം കൂടി ആയിരുന്നു പൗരത്വ പ്രക്ഷോഭം. ഇന്ത്യ എന്ന ദേശ - രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യം വിപുലീകരിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു അത്, വിശിഷ്യാ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയവും നിയമങ്ങളും ഹിന്ദുക്കളെ പ്രീണിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിൽ.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്
നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന പോലെ, ഷഹീൻ എന്നാൽ പരുന്ത് എന്നാണർത്ഥം. ആകാശത്തു നിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് നോക്കിയാൽ മനസിലാക്കാം, മാനവികതയെ കൊല്ലുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ‘താല്പര്യങ്ങൾക്ക്’ വേണ്ടി നിർമിച്ച ദേശത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ വക വെക്കാതെയാണ് പരുന്തുകൾ പറക്കുക.

പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ മുൻനിരയിലുണ്ടായിരുന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു എന്നതും എടുത്തു പറയേണ്ട വസ്തുതയാണ്. പ്രക്ഷോഭകർക്കു നേരെ ഹിന്ദുത്വ ഭീകരർ നിരന്തരം പ്രകോപനങ്ങളും വെടിയുതിർക്കലുകളും നടത്തിയിട്ടും സമാധാനപരമായിരുന്നു സമരം. സൃഷ്ടിപരതയും വ്യതിരിക്തതയുമുള്ള ഭാഷ നിർമിക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള യുവാക്കളുടെ ഒരു പുത്തൻ തലമുറ ഉയർന്നു വന്നു എന്നതും എടുത്തു പറയേണ്ട വസ്തുതയാണ്.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

രാജ്യത്താകമാനം പടർന്നു പന്തലിച്ച പൗരത്വ പ്രക്ഷോഭം, അല്ലെങ്കിൽ ഷഹീൻ ബാഗിന്റെ ഭാവാർഥം ഇടതുപക്ഷം അടക്കമുള്ള രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിന് തന്നെ എതിരായുള്ള ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റമായിരുന്നു. നിലനിൽക്കുന്ന നിറം മങ്ങിയ രാഷ്ട്രീയത്തിന് പകരമായി ഉദയം ചെയ്യാൻ പോകുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്. അതിനാൽ തന്നെ വരാനിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടയാളമാണ് പൗരത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം.

കോൺഗ്രസ് - ബി.ജെ.പി എന്നതിനെ എതിർ ചേരികളായും ചിലപ്പോൾ ശത്രുക്കളായും ചിത്രീകരിക്കുമെങ്കിലും പക്ഷെ യാഥാർഥ്യം അതല്ല.

ബി.ജെ.പി വിരുദ്ധമെന്നതിനേക്കാൾ, പൗരത്വ പ്രക്ഷോഭം എല്ലാതരം രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളെയും ഒരുപോലെ എതിർക്കുകയായിരുന്നു ?

നിലനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം എന്നത് ഒട്ടും പുതുമയില്ലാത്ത കുറെ അധികം ബെെനറികളുണ്ട്. കോൺഗ്രസ്സും ബി.ജെ.പി - ആർ.എസ്.എസും, മോദിയും നെഹ്റുവും, യോഗി ആദിത്യനാഥും ശശി തരൂരും തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി ദ്വന്ദങ്ങൾ. ഇത്തരം ദ്വന്ദ‌ങ്ങൾ കോൺഗ്രസ് - ബി.ജെ.പി എന്നതിനെ എതിർ ചേരികളായും ചിലപ്പോൾ ശത്രുക്കളായും ചിത്രീകരിക്കുമെങ്കിലും പക്ഷെ യാഥാർഥ്യം അതല്ല.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

മുൻപ് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് പോലെ, മോദിയുടെയും ബി.ജെ.പിയുടെയും വംശീയമായ മുസ്‍ലിം വിരുദ്ധ ജനാധിപത്യം എന്നത് നെഹ്‍റൂവിയൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മതേതരത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു തുടർച്ച മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യ എന്ന ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക്ക് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ജനനത്തിന്റെ അന്നുതന്നെ തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ട ഹൈന്ദവ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കൂടുതൽ ശക്തമായ ഒരു വകഭേദം മാത്രം. മൂന്നുകാരണങ്ങൾ ഉണ്ട് അതിന്.

ഷഹീൻ ബാഗ് രാഷ്ട്രീയം എന്നത് കേവലം ബി.ജെ.പി വിരുദ്ധമെന്നോ കോൺഗ്രെസിനെയോ‌ മറ്റു ‘മതേതര’ കക്ഷികളെ പുകഴ്ത്തുന്ന ഒന്നാണെന്നോ പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഒന്നാമതായി, മതേതരത്വം എന്ന പദം ഭരണഘടനയിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടത് നെഹ്റു മരണപ്പെട്ടത് ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞ ശേഷം 1970 ന്റെ പകുതിയിൽ മാത്രമാണ്. നെഹ്റു ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഇന്ത്യയെ ഭരണഘടനാപരമായി മതേതരത്വമാക്കാൻ ഒരു നടപടിയും സ്വീകരിച്ചിരുന്നില്ല. രണ്ടാമതായി, ഭരണഘടനാ നിർമാണ സമിതിയിലെ ചർച്ചക്കിടയിൽ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ നിയമസഭയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രാധിനിത്യം ഉറപ്പാക്കണമെന്ന് പറയുകയും ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ നിഷ്ഠൂരവാഴ്ചക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ നെഹ്റു അതിനെ എതിർക്കുകയാണുണ്ടായത്. പകരം, അദ്ദേഹം ‘(ഹൈന്ദവ) ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ താല്പര്യത്തിന്’ ഒപ്പമാണ് നിലകൊണ്ടത്.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

അവസാനമായി, ദളിതുകൾ മതം മാറി ക്രിസ്ത്യാനികളോ മുസ്‍ലിങ്ങളോ ആയാൽ സംവരണ ആനുകൂല്യം ഇല്ലാതാകുമെന്ന പ്രസിഡന്റിന്റെ ഓർഡിനൻസ് 1950 ലാണ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത്. തൻവീർ ഫസലിനെ പോലെയുള്ള വിദഗ്ധർ ഇതിനെ അപഗ്രഥിച്ചു കൊണ്ട് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഉത്തരവ് നെഹ്റു മത സ്വാതത്ര്യത്തിന്റെ കാവൽകാരനല്ല എന്നും ഇന്ത്യയെ മുഖ്യമായും ഹൈന്ദവമായാണ് വീക്ഷിച്ചത് എന്നുമാണ് തെളിയിക്കുന്നത്. നെഹ്റു അധികാരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ബാബരി വിഷയം ആദ്യമായി ഉയർന്നു വരുന്നത്. പക്ഷെ, അദ്ദേഹം അതിലും ഒന്നും ചെയ്തില്ല, ഇനിയും ഒരുപാട് പറയാൻ സാധിക്കും.

വിശാലമായ ഈയൊരു ചരിത്രത്തിന്റെ പിൻബലത്തിൽ വീക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഷഹീൻ ബാഗ് രാഷ്ട്രീയം എന്നത് കേവലം ബി.ജെ.പി വിരുദ്ധമെന്നോ കോൺഗ്രെസിനെയോ‌ മറ്റു ‘മതേതര’ കക്ഷികളെ പുകഴ്ത്തുന്ന ഒന്നാണെന്നോ പറയാൻ കഴിയില്ല. ഈയൊരു വീക്ഷണ കോണിൽ നിന്ന് അത് യഥാർത്ഥമായ തെരഞ്ഞെടുക്കലിന് വക നൽകാത്ത കക്ഷി രാഷ്ട്രീയത്തിന് എതിരായ രാഷ്ട്രീയ വിരുദ്ധ മുന്നേറ്റമായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

കക്ഷി രാഷ്ട്രീയത്തിന് എതിരായിരുന്നു എങ്കിൽ, മാതൃകപരമായ എന്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു പ്രക്ഷോഭം നിലകൊണ്ടത് ?

ഇന്ത്യ ഇതുവരെ കാണാത്ത, വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കാണ് അത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. കാവ്യസാഹിത്യം ഈ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്. ഷഹീൻ ബാഗിലും മറ്റിടങ്ങളിലും കാവ്യങ്ങൾ വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒന്നായിരുന്നു. ലിബറൽ, സഹിഷ്ണുതയുള്ള വ്യക്തി എന്നെല്ലാം വിശേഷണങ്ങൾ ഉള്ള വാജ്പേയിയെ പോലുള്ളവർക്കെതിരെ ആയിരുന്നു ഷഹീൻബാഗിലെ കവിതകൾ.

വാജ്പേയി രചിക്കുകയും ആലപിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു കവിതയുണ്ട്, 'എന്റെ മനസ്സും ശരീരവും ഹിന്ദുവാണ്. എന്റെ ജീവനും. എന്റെ ഓരോ നാഡിയും ഹിന്ദുവാണ്. എന്റെ ഒരേയൊരു സ്വത്വവും ഹിന്ദു തന്നെ' എന്ന് വേണെമെങ്കിൽ കവിതയെ തർജമ ചെയ്യാം. (हिन्दूतन-मन, हिन्दूजीवन, रग-रगहिन्दूमेरापरिचय!)

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം കേവലം വാജ്പേയിയുടെ ഹൈന്ദവത മാത്രമല്ല. ആളുകൾ അവരുടെ മതം പിൻപറ്റുന്നതും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതും സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷെ ഇവിടെ വാജ്പേയി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരേയൊരു സ്വത്വം ഹിന്ദു ആണെന്ന് പറയുകയാണ്.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുദീർഘമായ കവിത ‘ജനാധിപത്യ വിദ്വേഷത്തിന്റെയും’ വംശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ശക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്. അത് ഹൈന്ദവതയുടെ ‘അപാരമായ സഹിഷ്ണുതയെയും’ ഇസ്‍ലാമിന്റെ ‘മതഭ്രാന്തിനെയും’ വിവരിക്കുന്നു. വാജ്പേയിയുടെ കവിത അതുകൊണ്ടു തന്നെ മതിലുകൾ അഥവാ അതിരുകൾ പണിയുന്ന ഒന്നായി വേണം മനസ്സിലാക്കാൻ. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഇടുങ്ങിയ വിധ്വേഷം നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു കവിയെയും എനിക്കക്കറിയില്ല. ഫിറാഖ് ഗോരഖ്പുരി, ജഗന്നാഥ് ആസാദ്, കൃഷ്ണ ബിഹാരി തുടങ്ങിയ ഉറുദു കവികൾ പ്രസിദ്ധരായ ഹിന്ദി കവികൾ കൂടിയായിരുന്നു.

ഷഹീൻ ബാഗിലെ സമരഭൂമിയിൽ എല്ലാ മതസ്ഥരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്‍ലി‌ങ്ങളും അവരുടെ മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

വാജ്പേയിയുടെ കവിതയിൽ നിന്ന് ഭിന്നമായി, ഷഹീൻ ബാഗിലെ കവിതകൾ ഒത്തൊരുമയുടെയും ഐക്യദാർഢ്യത്തിന്റെയും ഏകീകരണത്തിന്റെയും സന്ദേശം ഉള്ളവയായിരുന്നു. ഒപ്പം ദേശീയതയുടെ വിദ്വേഷവും യുദ്ധക്കൊതിയും നിറഞ്ഞ ഇരുണ്ട വശം തുറന്നു കാട്ടുന്നവ കൂടിയായിരുന്നു. എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും എല്ലാ കാലത്തും രക്തം ചിന്താൻ ഇടവരുത്തിയ ഭ്രാന്തമായ ദേശീയതയുടെ പേരിൽ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ അതിരും മതിലും തകർക്കുന്നവ കൂടിയായിരുന്നു അത്.

നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന പോലെ, ഷഹീൻ എന്നാൽ പരുന്ത് എന്നാണർത്ഥം. ആകാശത്തു നിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് നോക്കിയാൽ മനസിലാക്കാം, മാനവികതയെ കൊല്ലുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ‘താല്പര്യങ്ങൾക്ക്’ വേണ്ടി നിർമിച്ച ദേശത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ വക വെക്കാതെയാണ് പരുന്തുകൾ പറക്കുക. അത് മനുഷ്യരുടെ മേൽ മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിവേചനം കാണിക്കുകയുമില്ല.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

ഷഹീൻ ബാഗിലെ സമരഭൂമിയിൽ എല്ലാ മതസ്ഥരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്‍ലി‌ങ്ങളും അവരുടെ മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വംശീയ ദേശീയതക്കും കോർപ്പറേറ്റ് ജനാധിപത്യത്തിനും എതിരെ അത് നിലകൊള്ളുകയും ചിന്താശക്തിയില്ലാത്ത നേതാക്കൾ കേവലം ദല്ലാളുകൾ ആണെന്ന് തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു.

നമ്മുടെ പൊതുബോധത്തിൽ എല്ലാ ചിഹ്നങ്ങളും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരുപോലെയല്ല. ചില ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഭീകരതയുടെ മുഖമാണുള്ളത്. മറ്റു ചിഹ്നങ്ങൾ സർവരാലും അം​ഗീകരിക്കപ്പെടുന്നവയുമാണ്.

പ്രക്ഷോഭത്തിലെ മുസ്‍ലിം സ്വത്വ പ്രദർശനത്തെ പലരും വർഗീയത ആയാണ് കണ്ടത്. ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തെ ശശി തരൂർ വർഗീയം എന്ന് വിമർശിച്ചിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് താങ്കൾ ഇതിനെ നോക്കിക്കാണുന്നത് ?

ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞത് പ്രകാരം തരൂരിന്റെ വാദത്തിൽ ഒട്ടും അതിശയോക്തി ഇല്ല. അദ്ദേത്തിന്റെ ഭീരുത്വം നിറഞ്ഞ പ്രസ്തവന വിശാലമായ ഭൂരിപക്ഷ വംശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും അത് കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള നിപുണതയെയും ആണ് തുറന്നു കാട്ടുന്നത്.

2014ലെ മോദി മന്ത്രിസഭയുടെ ആരോഹണച്ചടങ്ങിൽ ഹിന്ദു സന്യാസിമാർ ജയ് ശ്രീറാം എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉയർത്തിയപ്പോൾ തരൂർ അതിനെ എതിർത്തോ എന്നാണ് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുന്നത്, അദ്ദേഹം ചെയ്തോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ചെയ്തില്ല എങ്കിൽ എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ‘ലാ ഇലാഹാ ഇല്ലല്ലാഹ്‘ എതിർക്കുന്നത് ? മറ്റൊരു വ്യത്യാസം, ഭരണം കയ്യാളുന്നവർ അല്ല സമര സ്ഥലത്തു ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്‘ ഉയർത്തിയത്. പക്ഷെ ഭരണഘടനാപരമായ ഭരണം കയ്യാളുന്നവർ ആണ് ഒരു സർക്കാർ ചടങ്ങിൽ ‘ജയ് ശ്രീ റാം‘ ഉയർത്തിയത്.

തരൂരിനെ പോലെയുള്ള ലിബറലുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ‘ജയ് ശ്രീ റാം‘ സ്വാഭാവികവും ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്‘ അല്ല എന്നതുമാണ്. ഇസ്‍ലാമിക ചിഹ്നങ്ങളെ ഒരു രോഗലക്ഷണമായി കാണുന്ന തരൂരിനെ പോലെയുള്ള ആളുകളുടെ പ്രവണത ഇന്ത്യൻ ദേശീയതയിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും നിർലോഭം കാണാൻ കഴിയുന്ന അസുഖത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. സിദ്ധാർഥ് എന്ന ഒരു ട്വിറ്റർ അക്കൗണ്ടിൽ ഒരിക്കൽ കാണാൻ ഇടയായി, നല്ല ഭാഷാ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു ശരാശരി ഇസ്‍ലാമോഫോബിക് ആയ ഹിന്ദു ലിബറൽ ആണ് തരൂർ എന്ന്. യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് പൂർണമായും തെറ്റാണ് എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.

അയോധ്യയിലെ ജയ് ശ്രീ റാം, ഷഹീൻ ബാ​ഗിലെ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്

നമ്മുടെ പൊതുബോധത്തിൽ എല്ലാ ചിഹ്നങ്ങളും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരുപോലെയല്ല. ചില ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഭീകരതയുടെ മുഖമാണുള്ളത്. മറ്റു ചിഹ്നങ്ങൾ സർവരാലും അം​ഗീകരിക്കപ്പെടുന്നവയുമാണ്. ചിലതിനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്ക് പ്രശ്നമില്ല, എന്നാൽ ചിലതിനെ അപരവത്കരിച്ച് മാറ്റിനിർത്തുന്നതിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ഈ പൊതുബോധം പുലർത്തുന്നു.

ഒരു പ്രത്യേക സമുദായം ഇവ്വിധം ടാർ​ഗറ്റ് ചെയ്യപ്പെുന്ന അവസരത്തിൽ, ലിബറലുകൾ എന്ത് നിലപാട് സ്വീകരിക്കണമായിരുന്നു ?

ലിബറലുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ ഒരിക്കലും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയോ, അതിന്റെ പ്രതിനിധാനങ്ങളെയോ ഭീകരവത്കരിക്കരുത്. ഹിന്ദുത്വ ഭീകരതയുമായി തുലനം ചെയ്യുന്നതിനായി അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങളെ ഉപയോ​ഗിക്കരുത്. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, വംശീയ ദേശീയതയിൽ ഊന്നിയ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിമകളായി തീർന്ന ബഹുഭൂരിപക്ഷം ലിബറലുകളും ചെയ്യുന്നത് അതല്ല. തരൂരിനെയും വാജ്പേയിയേയും ലിബറൽ എന്ന കോളത്തിൽ പെടുത്തുന്നവരാണ് ഈ ലിബറലുകളെങ്കിൽ, നാളെ എൽ.കെ അദ്വാനിയും ഇക്കൂട്ടർക്ക് ലിബറൽ ആയേക്കാം. അങ്ങനെയാണങ്കിൽ അതിനെ ലിബറലിസം എന്ന് വിളിക്കാനാവില്ല, അത് വേറെന്തോ ആണ്.